Estetyka i ostateczna forma projektu – dobrego projektu – wiąże się z kluczowymi zasadami, po które sięgnąć możemy do kultury dalekiego wschodu. Japońska kultura ewoluowała na przestrzeni tysiącleci. Jej podstawowym aksjomatem jest ogromny szacunek do natury, w której niezwykłą rolę odgrywa przestrzeń i asymetria. Jest ona źródłem wielu inspiracji i doskonałym wzorcem dla projektanta, nie tylko grafiki komercyjnej.

Garr Reynolds, w książce „Zen prezentacji. Pomysły i projekty. Jasne zasady i techniki tworzenia doskonałych prezentacji”, przedstawia 10 zasad estetyki japońskiej:

  • KANSO – prostota lub eliminacja chaosu
  • FUKINSEI – równowaga kompozycji poprzez nieregularność i asymetrię
  • SHIBUSI – elegancja jest zaklęta w prostocie i klarownej zwięzłości przekazu
  • SHIZEN – naturalność, ale nie przypadkowość
  • YUGEN – idea wywoływania wrażenia obecności czegoś większego przez pokazanie jedynie fragmentu całości
  • DATSUZOKU – wykraczanie poza granice konwencji, unikanie rutyny i przeciętności
  • SEIJAKU – „aktywny spokój”, pełna energii cisza lub samotność
  • WA – harmonia, pokój, równowaga
  • MA – pustka, która często staje się centralnym elementem kompozycji
  • YOHAKU-NO-BI – uznanie dla piękna, które kryje się w ukrytej części projektu, pochwała tego co zostaje w sferze domysłu

Powyższe zasady doskonale obrazują pojęcie kompozycji jako sztuki wyobraźni i balansowania pomiędzy tym, co pozostaje widoczne a co niedopowiedziane. Ot, cała tajemnica przekazu, estetycznego i jednocześnie intrygującego.